| Ajax
- Heerenveen 6-2
Rotterdam, 20 mei 1993
Al
vóór de halve finale was duidelijk dat Friesland in geval van een
finaleplaats van Heerenveen een historische exodus zou beleven, ongeacht de tegenstander.
Dat werd overigens Ajax. Evenals de Amsterdamse club kreeg Heerenveen 20.000 kaartjes
toegewezen (het werden er 23.000). In De Kuip mochten toen niet meer dan 45.000
toeschouwers worden toegelaten. Op de eerste verkoopdag (3 mei) werd de administratie
bedolven onder de aanvragen. Na drie uurtjes waren er voor het groepsvervoer per
bus en trein al 13.000 kaartjes verkocht. Na de verkoop aan seizoenkaarthouders
en OSSH-leden werden op 10 en 11 mei de losse kaarten van de hand gedaan. Lange
rijen stonden er voor de kantine bij het stadion. Na die twee dagen werd het bordje
‘uitverkocht’ opgehangen. Er heerste een totale voetbalgekte in die
dagen. De club werd bestookt door de media. Heerenveen had al naam gemaakt in
de voetbalwereld, maar de aanloop naar de bekerfinale sloeg alles.
(...)
De reis van het legioen op Hemelvaartsdag 20 mei was zo'n schitterende uiting
van club- en voetballiefde, dat die dag met een gouden randje de geschiedenis
in ging.
Het publiek manifesteerde zich op een wijze die respect afdwong in
het hele land. Geen supportersgeweld, ook niet buiten en in het stadion. Omdat
de Ajax-aanhang ook voor het voetbal en het feest was gekomen verliep de grote
dag zonder ordeverstoringen. Iedereen was het erover eens: deze sfeer deed weinig
onder voor een Engelse bekerfinale op Wembley. Eindelijk een finale tussen twee
clubs in een stadion dat in twee even grote kampen was verdeeld.
(Ajax
staat bij de rust met 2-1 voor ...)
Ook na de thee bleef Heerenveen druk houden
op Ajax. Wim Jonk werd naar de kant gehaald omdat hij volgens Louis van Gaal defensief
te kort schoot. Een teken aan de wand. Eén angel wist Heerenveen niet uit
Ajax te halen; de Deen Dan Petersen, die in de eerste helft Verbeek in de luren
legde en in het tweede bedrijf geen problemen had met invaller Antoon Kuil. Petersen
was voortdurend gevaarlijk en hij leidde de beslissing in toen Heerenveen via
Echteld, Schaap en De Visser het laatste kruit had verschoten: Stefan Pettersson
scoorde in de 69-ste minuut 3-1. Het moegestreden Heerenveen was verslagen. In
de laatste acht minuten kwam een geflatteerde stand op het bord; Ajax scoorde
nog drie maal. In de slotminuut werd het 6-2 door de man die deze eretreffer meer
dan verdiende: Rodion Camataru. Het zou het laatste doelpunt zijn van de Roemeen.
Met kippevel betraden de spelers de arena, overmand door emoties namen ze
de eremedailles in ontvangst. Alles hadden ze gegeven, een surprise hing in de
lucht en vervolgens kwam de te royale nederlaag hard aan. De spelers hadden een
brok in de keel gekregen. 's Avonds beseften ze allemaal hoe mooi de twintigste
mei 1993 was geweest. De nederlaag bracht daarom geen treurnis. Bij niemand. Alsof
de cup naar Friesland was gehaald, zo enthousiast werd het legioen onthaald.
Duizenden mensen stonden weer langs de wegen. In het centrum van Heerenveen werd
tot in de late uurtjes een geweldig feest gevierd ...
uit:
Een pompeblęd als voetbalhart
75 jaar Heerenveen 1920-1995
Albet
van Keimpema
(uitg. Banda)
isbn: 9080263826
uitverkocht
248 pagina's; hardback
<afbeelding overgenomen uit het boek>
|
