| Feijenoord
- Celtic 2-1 (n.v.) Europacupfinale 1969-70 Milaan,
6 mei 1970; Terrein: San Siro
"En toch viel het eerste doelpunt aan
Schotse zijde. Naar mijn smaak en naar vele andere Hollandse smaken een toevalstreffer!
Voor alle Nederlandse journalisten speelde de overigens schitterend leidende Lo
Bello (hij bewees deze avond in 120 minuten dat Italië de verkeerde scheidsrechter
naar Mexico afvaardigde door niet L0 Bello te sturen!) een belangrijke rol in
dit doelpunt. Hij gaf, om het allemaal nog wat kort tehouden, een vrije trap voor
een overtreding, die zo'n waardering misschien niet helemaal verdiende. Maar Lo
Bello concentreerde zich dusdanig op de negen-meter-van-de-bal, dat hij verzuimde
zelf die afstand in acht te nemen... Bobby Murdoch tikte de bal naar Gemell, Lo
Bello moest ijlings opzij springen (!) - een foto in dit boek bewijst dat nog
even - en Pieters Graafland was natuurlijk afgeleid en kansloos. Maar Feijenoord
heeft slechts twee minuten achtergestaan. Twee minuten - erkende hij achteraf
- waarin Happel even nerveus is geweest. De bal ging voor het doel langs Van Hanegem,
via Wery, via achterspeler Hay en ineens met een boogje richting Rinus Israel.
Met koele beheersing, dus niet met en wilde kopstoot, wachtte Israel tot het laatste
moment met koppen en wipte toen de bal over de uitlopende doelman Williams in
het Celtic-doel!" "Maar
tenslotte (intussen had Jock Stein Auld al vervangen door een verse Connelly en
Happel hetzelfde gedaan met Romeyn, die hij verving door Guus Haak, die gelijk
al in het spel een partij meespeelde alsof hij niet anderhalf uur in de frisse
avondlucht had zitten kleumen) kwam dan toch de beslising ten gunste van de ploeg,
die het verdiende: Theo Laseroms speelde de bal ver naar voren naar de zich ijlings
vrij lopende Kindvall. De Schotse aanvoerder Billy McNeill sprong ertussen om
de bal weg te koppen, maar ontdekte op het allerlaatste moment dat hij de bal
niet meer kon bereiken en dat dus Kindvall dan vrij spel zou hebben. Uit vertwijfelde
nood wilde McNeill de bal toen maar met de handen vangen, maar hij verloor tijdens
die opzettelijke hands zijn evenwicht en viel achterover in het gras. Kindvall
joeg de bal daarna feilloos langs een kansloze Williams. Menig scheidsrechter
had misschien al gefloten voor hands, voor een strafschop. Maar niet Lo Bello.
Had hij die hands misschien niet gezien? Na afloop vertelde de Italiaan, dat hij
er zelf niet helemaal van overtuigd was, dat McNeill hands had gemaakt, wél
dat hij het probeerde. Maar hij zag zijn grensrechter heftig zwaaien en liet daarom
doorspelen. Wanneer nu de Schotten na het doelpunt heftig zouden hebben geprotesteerd
zou Lo Bello alsnog naar de zijlijn zijn gesprint om advies in te winnen. Maar
toen hij de verslagenheid van de Schotten zag en er niet één ontdekte,
die meende dat er een andere beslissing mogelijk was, wees hij resoluut naar het
midden en ging de volkomen verdiende 2 naar het fraaie en nu schitterend verlichte
scorebord."
uit: Europa Cup '68-'70 Hans
Molenaar (uitg. De Boekerij N.V. Baarn) verschenen in 1970 geen
isbn; antiquarisch € 12,50 <afbeeldingen
uit het boek> |