| uit:
Tussen het tuig Bill
Buford Hij heette Mick. Toen we in
Manchester aankwamen sleepte hij me ijlings mee naar een café aan de overkant
van de straat waar we in hoog tempo drie grote glazen bier naar binnen goten.
Ik ging met hem mee naar de wedstrijd en hij loodste me naar de Stretford End,
de staantribune van Old Trafford, afgeladen vol en dermate hermetisch afgeschermd
dat de gezangen (die blijk gaven van een indrukwekkende beheersing van de geschiedenis
en een al even imposante taalvaardigheid: Vijftig jaar geleden/was 't ook
al fout wat jullie deden, Va fanculo (Fuck you in
het Italiaans) zo versterkt werden dat het tuiten van mijn oren pas na uren afgelopen
was. Toen ik die nacht in slaap probeerde te vallen merkte ik dat ik aanhoudend
de niet bijzonder slaapverwekkende leuze Mussolini was een rukker
lag te herhalen. Meteen na het rustsignaal stoof Mick weg, want er moesten verversingen
komen: dit keer twee vleespasteitjes, een cheeseburger en twee plastic bekertjes
met iets waarvan Mick volhield dat het bier was maar waarvan de temperatuur en
de samenstelling mij toch vooral aan groentesoep deed denken. Ik kon het niet
door mijn keel krijgen. Zonder tijd te verdoen dronk Mick ook mijn bekertje leeg
- graag of niet tenslotte. Toen de wedstrijd afgelopen was greep hij me bij mijn
mouw, sleurde me door de menigte heen, ging me voor over Warwick Road North (waar
we een snelle stop maakten voor twee gebakken vis met patat - het vet droop door
het krantepapier heen en Micks T-shirt was inmiddels een kunstwerk geworden) en
aan de overkant van de straat doken we de kroeg in, waar Mick na drie snelle rondjes
aan de bar op mijn verzoek met me aan een tafeltje ging zitten - met nog twee
glazen, natuurlijk. Ik begon wat opgeblazen te raken. (...) Hij moest
ook wel over tamelijk veel geld beschikken want de laatste vier jaar had Mick
geen wedstrijd gemist. Niet één. Sterker nog, hij vertelde dat hij
zich de mogelijkheid dat hij er in de toekomst een zou missen niet kon indenken.
Ik wees hem erop dat de toekomst een tamelijk lange tijd was, en dat was hij ook
wel met me eens, maar dan nog: Ik Man United missen? - het
was geen vooruitzicht waar zijn voorstellingsvermogen gemakkelijk mee uit de voeten
kon. Ik wist niet hoe hij het voor elkaar gekregen had zo vroeg van zijn werk
weg te mogen dat hij de trein naar Manchester had kunnen halen, maar ik kwam wel
te weten dat hij van plan was de volgende ochtend in alle vroegte terug te zijn.
Wat later die avond, na sluitingstijd, zou hij inderdaad naar Manchester-Piccadilly
lopen, zijn jaszakken volgepropt met blikjes bier, om daar de stoptrein te halen
die hem op tijd voor zijn werk naar Londen terug moest brengen. Sindsdien heb
ik me afgevraagd hoe het zou zijn als je de elektrische bedrading in je huis door
Mick zou laten vervangen, en me het moment geprobeerd voor te stellen dat de bel
gaat - en daar, voor je eigen ogen en die van je nieuwsgierige gezin dat zich
om je heen bij de deur verzameld heeft, staat Mick: net uit de stoptrein, nog
altijd zwaaiend op zijn benen en een elektriciteitsbuis in zijn hand.
Later in het boek komt Buford heel wat engere, racistische en gewelddadigere
hooligans tegen. Among
the Thugs (uitg. Arrow Books ltd) isbn: 9780099416340 prijs: €
14,95 paperback; 320 pagina's verschenen september 1992 levertijd
5-7 werkdagen Engelstalig
Een
nieuwe Nederlandse uitgave is april 2009 verschenen:
Tussen
het tuig
Hèt
boek over supportersgeweld Bill Buford). (uitg.
J.M. Meulenhoff) isbn 9789029084253 prijs: € 12,50 paperback; 328
pagina's verschenen 17 april 2009 uit
voorraad leverbaar; geen verzendkosten
 Herdruk
van de klassieker op het gebied van de participerende journalistiek. Buford schrijft
over zijn belevenissen temidden van diverse hooligans. | 
|
|