Terug naar Toluca
WK Mexico 1986: de geheimen van een grote ploeg onthuld
François Colin

“Het was zes graden onder nul. Het veld voelde harder aan dan het beton van De Kuip. De Rode Duivels leden de mooiste nederlaag uit hun rijke geschiedenis.”

Het verhaal van het Belgische elftal op het WK van 1986 in Mexico begint op een koude avond in de Rotterdamse Kuip. ‘De aftocht van Don Leo’, is de titel van het eerste hoofdstuk in het prachtig uitgegeven ‘Terug naar Toluca’. Wij Nederlanders weten dan genoeg. Wie het nodig heeft zijn geheugen even op te frissen, kan hier de legendarische wedstrijd, waarin Nederland een paar minuten voor het einde kwalifikatie voor het WK van 1986 verspeelde, herbeleven.

En dan snel verder met het vervolg: de Rode Duivels in Toluca. Ze zullen uitgroeien tot de sensatie van het toernooi, dat nochtans dramatisch begon. De Belgische ploeg dreigt aan interne ruzies ten onder te gaan; huidige bondscoach René Vandereycken rebelleert; de problemen bij Anderlecht zijn mee naar Mexico genomen; Guy Thys krijgt opdracht van bondsvoorzitter Louis Wouters om te verjongen; een persboycot wordt uitgeroepen omdat over Mexicaanse vriendinnetjes geschreven was en dan ook nog de ‘wraak van Moctezuma’ (darminfectie). Kort en bondig samengevat: “Niet alleen de darmen pruttelden, ook in de hoofden van de spelers zat het niet goed.”

De historische en heroïsche partij in de achtste finale tegen de Sovjet-Unie (4-3 na verlenging) brengt de ommekeer, na een weinig tot de verbeelding sprekende groepsronde: 2-1 verlies tegen thuisland Mexico; 2-1 overwinnig op Irak; 2-2 gelijkspel tegen Paraguay. De wedstrijden worden uitgebreid besproken, alsmede het alsmaar voortsluimerende taktisch conflict tussen Vandereycken enerzijds en Scifo en Vercauteren anderzijds. Het spelpeil is bedroevend: “De wedstrijd tegen Irak was de slechtste interland sinds mensenheugenis.”

Maar na het duel tegen de CCCP beginnen de verjongde Belgen te voetballen. Alleen Diego Maradona houdt ze van de wereldtitel af.
“Diego Armando Maradona heette de tegenstander van de Rode Duivels in de halve finale. Argentinië werd een beetje ten onrechte een eenmansorkest genoemd, ook al telde de ploeg verscheidene grijze figuranten.”

‘Terug naar Toluca’ gebeurt aan het einde van het boek ook letterlijk. François Colin slaapt opnieuw in het legendarische hotel Del Rey Inn, roept de jaren tachtig weer op, schetst het majustueuze decor en de cultuurschok die de Belgische internationals ondergaan. Hij bezoekt ook Casa Hogar, het weeshuis dat de Rode Duivels twintig jaar geleden in Toluca uit de grond stampten.

Journalistiek doet het boek niet onder voor bijvoorbeeld Auke Koks 1974, de standaard in dit genre, waarbij Colin nog het voordeel heeft dat hij er in 1986 zelf bij is geweest. En pers en spelers verbleven destijds in hetzelfde hotel. Colin hanteert een prettige schrijfstijl en heeft zich zeer goed gedocumenteerd. En dan is het boek ook nog eens uitgegeven op een manier die het handelsmerk is geworden van uitgever De Buitenspelers: groots, gebonden, met een overdaad aan illustraties (alleen de foto van Jean-Marie Pfaff in miniscule zwembroek had van ons weggelaten mogen worden) en met citaten die in een andere kleur zijn afgedrukt.

Een belangrijk deel van de opbrengst van het boek zal ten goede komen aan het Casa Hogar. Kopen dus, zouden wij zo zeggen.

(uitg. De Buitenspelers)
isbn: 9789080967663
prijs: € 34,50
gebonden; 336 pagina's
verschenen 6 september 2007
levertijd 3-4 werkdagen; verzendkosten € 1,95
Nederlandstalig
<afbeeldingen uit het boek>