| De
wereld draait om de bal Over
globalisering en voetbal
Voor de Iraanse islamieten draait de wereld
om de bal Het grootste stadion
in Teheran, en wat betreft voetbal zelfs het grootste ter wereld, is het Azadi,
dat 120.000 mensen kan bevatten. De naam van het stadion zou zo uit de woordenlijst
met Orwelliaanse nieuwspraak overgenomen kunnen zijn. Hoewel het te vertalen is
als vrijheid, lijkt de betekenis eerder in het tegenovergestelde te
zijn overgegaan. Sinds de islamitische revolutie in 1979 is het voor vrouwen verboden
om voetbalwedstrijden te bezoeken in het Azadi. Dit verbod geldt niet uitsluitend
voor dit stadion en ook niet alleen in Iran. Het is van kracht in grote delen
van de moslimwereld en wordt daar ook zonder veel protesten gehandhaafd. Maar
Iran is geen Saoedi-Arabië. Tijdens de heerschappij van de sjahs werden de
vrouwen niet gedwongen tot het dragen van boerka's, maar mochten ze volop worden
gezien. Ze werkten als hoge regeringsambtenaren, schrijvers, advocaten, en waren
zelfs ongestraft voetbalfans. Met zo veel mensen die door de tourniquets
van het Azadi naar binnen komen, is het onmogelijk om naleving van alle delicate
details van de islamitische wet te garanderen. Het kan niet voorkomen worden dat
supporters de meest obscene, uiteraard streng verboden vloeken uitbraken. Ze uiten
verwensingen die met geen enkele redelijke interpretatie van de Koran te rechtvaardigen
zijn. Sommige van deze mannen zijn gladgeschoren en gaan gekleed in verdacht slobberige
kleren. Nadere inspectie maakt duidelijk dat het helemaal geen mannen zijn. De
vrouwen in Teheran riskeren zware straffen omdat ze het Azadi niet hebben kunnen
loslaten. Ze hebben hun borsten platgedrukt, hun lange haar weggestopt en zich
in een mannengewaad gehuld, en zijn het stadion binnengeglipt. Tot deze
groep benadeelde vrouwen die naar voetbal snakten behoorden naar verluidt ook
de dochters van de belangrijke geestelijken, de enige vrouwen in Iran die daadwerkelijk
invloed hadden op het bestuur van het land. Hun onophoudelijke klachten raakten
kennelijk de juiste vaderlijke snaar met als gevolg dat de wetgeving kon worden
veranderd. In 1987 vaardigde ayatollah Ruhollah Khomeini, de geestelijke en politieke
leider van het land, een nieuwe fatwa uit waarin het absolute verbod op vrouwelijk
supporterschap werd aangepast. Pratend door zijn lange witte baard verordonneerde
hij dat vrouwen voortaan op televisie naar voetbal mochten kijken - voor het eerst
in het islamitische tijdperk zouden wedstrijden worden uitgezonden - maar dat
ze nog steeds niet naar de met testosteron beladen stadions mochten. En voor een
tijdje was iedereen tevreden met het compromis van Khomeini. Maar zelfs
deze zeldzame aanval van Salomonachtige wijsheid van de mullah kon de diepste
verlangens van de Iraanse vrouwen niet bevredigen. Zoals alle echte fans beschouwden
ze televisie als een armzalig surrogaat voor de lijfelijke aanwezigheid bij een
wedstrijd. Achteraf bezien was het slechts een kwestie van tijd dat de vrouwen
zouden gaan eisen weer toegang te krijgen tot de stadions. Maar voor zo'n stoutmoedige
eis was zowel grote moed als een aanleiding nodig. De prestraties van het nationale
elftal in november 1997 gaven de Iraanse vrouwen beide. De kwalifikatiereeks
van Iran voor het WK' 98 vond zijn ontknoping in een play-offwedstrijd tegen Australië
in Melbourne. Het grootste deel van de wedstrijd speelden de Iraniërs de
bal rond alsof ze van hun regering de opdracht hadden gekregen de wedstrijd weg
te geven, zodat in Teheran vreugdeuitbarstingen die uit de hand zouden kunnen
lopen, zouden uitblijven. Maar in het laatste kwartier schudden de Iraniërs
de lethargie met een furieus offensief van zich af en scoorden ze twee niet meer
verwachte, verlossende doelpunten. Voor het eerst sinds de terugkeer van Khomeini
achttien jaar eerder, na zijn periode van verbanning, zou Iran aan het WK meedoen.
Franklin
Foer
(uitg. Het Sporthuis) isbn: 9789029563604 prijs: € 18,95 paperback;
240 pagina's verschenen 24 oktober 2006 niet meer
leverbaar (Nederlandse vertaling van: How
Soccer Explains the World)
|