|
Over
vaders en zonen
de jongenskamer van
Van Basten en andere verhalen
door Hugo Borst
Bundeling verhalen van Sparta-supporter en AD-columnist Hugo Borst. Enkele
verhalen kenden we al uit Hard Gras. Prachtige, ontroerende
en droevige verhalen over de jongenskamer van Van Basten die Borst samen met vader
Van Basten bezoekt; Michael de zoon van Faas Wilkes die zich over zijn verstandelijk
gehandicapte broer ontfermt; Coen Moulijn die een nier afstaat aan zijn zieke
zoon; Jan van Beveren op bezoek in Drente bij zijn vader Wil die meedeed aan de
Olympische Spelen van 1936, en zijn moeder Geertje. In het laatste verhaal bekijkt
bondscoach Van Basten de verrichtingen van zijn zoontje op het voetbalveld, duidelijk
niet erfelijk belast met het voetbaltalent van zijn vader.
Over vaders
en zonen en ook een beetje over voetbal. Onmogelijk zonder tranen het verhaal
te lezen over Michel Boerebach, die zijn beide zoontjes verloor door een ongeval.
Ondanks de vele tragiek worden de verhalen van Hugo Borst nergens melodramatisch.
Hij kan erg goed schrijven, en dat hij niet om een mening verlegen zit, mag blijken
uit onderstaand citaat over toenmalig bondscoach van het Engelse elftal Glenn
Hoddle.
Aanstootgevend
Februari 1999
“Is
je gehandicapte zoon in een vorig leven een dief, een verkrachter of een moordenaar
geweest? Glenn Hoddle weet precies waarom.
'Jij en ik hebben twee handen,
twee benen en een redelijk functionerend brein. Sommige mensen zijn niet zo geboren
en daar is een reden voor. Het is hun lot, omdat ze in een vorig leven hebben
gezondigd. Wat je zaait, zul je oogsten.'
In gedachten zie ik de voetballer
Glenn Hoddle een pass over zestig meter geven. Een wonder, zei de een. Hoddle
is God, zei de ander. Vakwerk was het, niets meer dan dat.
Je hoort sportmensen
wel meer rare dingen beweren. Ik kan niet ontkennen dat ik hun gezwets vaak met
een zekere opluchting opteken, want kleurloosheid is namelijk nog aanstootgevender
dan lariekoek.
In NRC Handelsblad schreef Harry
van Wijnen: 'De uitspraken die de trainer van het Engelse elftal de kop hebben
gekost zijn bizar en stom en het is begrijpelijk dat velen zich daaraan gestoten
hebben. Zulke vertogen van een voetbaltrainer zijn vokomen overbodig. Voetbaltrainers
zijn geen filosofen of zielzorgers en ze worden niet betaald om in hun vrije tijd
"de mens achter de voetballer" te begeleiden. Wie geïnteresseerd
is in de leer van de wedergeboorte moet bij een theoloog zijn, niet bij een trainer.'
Nadat Tony Blair zich ermee bemoeide werd de bondscoach ontslagen. Foei hoorde
ik Monic Slingerland (Trouw) roepen op Radio 1. Zij
meent dat de vrijheid van religie en meningsuiting in het gedrang zijn gekomen
met het ontslag. Ik vraag me echter af of je niet beter één
idioot het zwijgen kunt opleggen dan miljoenen mensen te laten kwetsen.
Naar
mijn mening heeft Hoddle nog geluk gehad. De man heeft tijdens het wereldkampioenschap
voetbal in Frankrijk en alle kwalificatiewedstrijden erna hopeloos gefaald. Met
Hoddle is nu gewoon afgerekend omdat hij als publiek figuur heeft onderschat hoe
groot zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid is. In alle commotie is de Engelse
voetbalbond vergeten om in zijn ontslagbrief te vermelden dat zijn gebreken als
coach zo groot zijn dat hij het verdient om nooit meer een elftal te coachen,
zelfs niet met vijf gebedsgenezeressen aan zijn zijde. ”
Hugo
Borst
(uitg. L.J. Veen)
isbn 9789020406580
prijs: € 10,00
mei 2005
paperbak; 190 pagina's
levertijd 3-4 werkdagen; geen verzendkosten
|
|
© e.n.v.b.
2005 Amsterdam
de
site wordt het best bekeken met een schermresolutie van 1024 x 758 in de browser
Mozilla Firefox |
<literair>
|
