Baghdad FC: Iraq's Football Story
Simon Freeman

Juli 2007: Irak wint de Asia-cup. Beelden van juichende Iraki. Irak telt mee in het internationale voetbal. Het in 2005 verschenen boek van Simon Freeman schetst het voetbal in Irak onder Saddam Hussein en onder de Amerikaanse bezetting.

Met de val van Irak in 2003 kwam er tevens een einde aan het schrikbewind van Uday Hussein, zoon van Saddam, sadistisch psychopaat, en minister van Sport. Negentien jaar lang arresteerde, martelde en vermoordde hij voetballers, atleten, officials en journalisten. Het zal niemand verbazen dat Uday ook wedstrijden verkocht en diverse andere vormen van competitievervalsing praktizeerde. De internationale sportwereld ageerde slechts mondjesmaat. Het nationale team van Irak voetbalde gewoon door en stond op een gegeven moment bij de eerste 40 landen op de wereldranglijst van de FIFA.

Simon Freeman schreef een boek over het voetbal in Irak, zowel onder het regime van Saddam en zijn zoon Uday, als onder de Amerikaanse bezetting, waar ondanks de gewelddadigheden een soort van voetbalcompetitie wordt afgewerkt. Twee personen zijn erg belangrijk geweest voor het voetbal in Irak, en met hen heeft Freeman uitgebreid contact gehad: Bernd Stange, een Oostduitser met een Stasi-verleden, die van oktober 2002 tot eind 2004 bondscoach is geweest en het Olympische team van Irak naar de halve finales leidde op de spelen van Athene in 2004 , en Ammo Baba, de Arabische Pelé, Iraaks grootste speler in de jaren vijftig en zestig, een Assyrisch christen, wiens carrière als speler en coach ruim 50 jaar duurde.

Freeman zelf is niet in Irak geweest. We kunnen het hem moeilijk kwalijk nemen. Nadeel is daardoor wel dat een deel van de beschrijvingen in het boek merkbaar uit tweede hand afkomstig zijn. Veel van zijn informatie plukte Freeman van het internet, en zelf geeft hij al aan dat die informatie lang niet altijd betrouwbaar is. Wat we in het boek vooral missen, zijn besprekingen van wedstrijden. Ammo Baba wordt opgevoerd als coach van jeugdteams, als levende legende die teert op oude roem; over zijn carrière als speler komen we nauwelijks iets te weten. Wedstrijdfoto's zijn er ook niet.

Het notenapparaat is soms lachwekkend en vaak overbodig. Het is volgens ons niet nodig om in een voetnoot uit te leggen wie Pelé is. Baghdad FC ontbeert een goede redaktie. Soms dachten we dat we een bepaalde passage in het boek al eerder hadden gelezen, en dat bleek na enig terugbladeren dan ook zo te zijn. Freeman komt soms te gewild literair uit de hoek en verliest met regelmaat de draad van zijn betoog. In ieder geval konden wij die als lezer niet altijd volgen. Het onderwerp, voetbal in Irak, is echter interessant genoeg om het boek in één ruk uit te lezen. Ongelooflijk dat er in het huidige Irak nog steeds een voetbalcompetite wordt afgewerkt. En fijn om te weten dat de traditionele favorieten, Al-Quwa al-Jawiya, al-Shurta en al-Zawraa bovenaan staan in de verschillende poules. En eens te meer blijkt dat de Amerikanen weinig van voetbal begrijpen. Ze gebruiken het nationale stadion als opslagplaats voor hun tanks, daarmee de vage hoop dat voetbal, zelfs in het huidige, gewelddadige Irak een bijdrage zou kunnen leveren aan de verzoening tussen de verschillende bevolkingsgroepen, de grond inborend.


(uitg. John Murray)
isbn 9780719567940
prijs: € 16,95
verschijningsdatum: 1 augustus 2005
hardback; 256 pagina's
Engelstalig
helaas momenteel niet leverbaar
<afbeeldingen uit het boek>