| Geloof,
hoop, liefde
Het jaar van AZ
2007-2008
Samen winnen, samen verliezen
De E.N.V.B.
is niet gehuisvest in het verspreidingsgebied van Het
NoordHollands Dagblad. Dat is jammer, want die krant heeft de beschikking
over een aantal zeer goede sportjournalisten, getuige de uitgave van het AZ-jaarboek
2007-2008, getiteld Geloof, hoop en liefde.
Het is het tweede AZ- jaarboek dat op deze fraaie wijze - gebonden met veel kleurenfoto's
- wordt uitgegeven en, naar wij hopen, het begin van een lange traditie. Het eerste
jaarboek, Alles en Niets,
was snel uitverkocht, mede door de fantastische prestaties die AZ in het seizoen
2006-2007 leverde en de bizarre ontknoping van de competite. Wij kunnen ons zo
voorstellen dat de AZ-fan heel wat minder genoegen beleeft aan
Geloof, hoop en liefde, want het seizoen 2007-2008 was in
sportief opzicht een drama voor de Alkmaarders.
De verwachtingen waren
niettemin hooggespannen. In een zeer swingende oefenwedstrijd aan de vooravond
van de competitie werd in het eigen Dirk Scheringa-stadion het grote Inter met
4-2 verslagen. Maar de Inter-spelers liepen te flierefluiten. En invaller, dure
aankoop Graziano Pellè miste zijn eerste grote kans van het seizoen, voorbode
van veel gemiste kansen die zouden volgen.
AZ had afscheid genomen van
Danny Koevermans en Shota Arveladze en leverde daarmee veel doelpunten in.
‘Het vertrek van enkele dragende spelers had afgelopen seizoen grote gevolgen
voor AZ. De intern inmiddels als foute keuzes erkende beslissingen waren deels
debet aan het rampseizoen.’, concluderen
de auteurs terecht. Topschutter
Alfonso Alves zou
de ideale persoon zijn geweest om het gebrek aan scorend vermogen op te lossen,
maar ondanks dat hij een contract had ondertekend, kwam hij niet naar Alkmaar.
Aan de Alves-soap wordt een
apart hoofdstuk gewijd.
Dit hoofdstuk, ‘begeerte
slaat om in verachting’,
mag typerend genoemd worden voor de werkwijze van de drie journalisten Theo Brinkman,
Ruud Ramler en Ype Minkema. Waar bijvoorbeeld de Ajax-jaarboeken duidelijk geschreven
zijn door iemand die in de eerste plaats fan is, hebben we hier te maken met een
journalistiek werk, geschreven door weliswaar betrokken journalisten. Ze doen
gedegen onderzoek, laten de hoofdpersonen zo veel mogelijk aan het woord en schrijven
leesbaar en helder, kritisch als het nodig is maar zonder het op de man te spelen.
Andere speciale hoofdstukken gaan over
fysiotherapeut Maarten Gozeling, die een druk jaar had; het seizoen van doelman
Sergio Romero, die in drie wedstrijden drie penalty's veroorzaakt, en het seizoen
van international Demy de Zeeuw, die steeds vaker gewisseld werd.
De hoofdmoot van het jaarboek wordt gevormd door de verslagen van alle wedstrijden
die AZ speelde. Door deze wedstrijdverslagen ontstaat een interessante chronologische
beschrijving van een mislukt seizoen, geïllustreerd met zeer veel kleurenfoto's.
En dan blijkt dat ook een rampseizoen een goede bron kan zijn voor een buitengewoon
interessant en leesbaar voetbalboek, al denkt de AZ-fan hier wellicht anders over.
Prachtig zijn bijvoorbeeld de reacties van Louis van Gaal, die worden weergegeven.
Van “Er is geen crisis want ik werk aan de situatie”, na de eerste reeks
nederlagen, tot: “Teleurstellend seizoen? Da's een suggestieve vraag”,
als het in december opnieuw misgaat, en: “We moeten niet denken dat we niet
kunnen degraderen”, na de ontluisterende 5-2 nederlaag bij NEC. Overigens
krijgt ook Van Gaal zijn eigen hoofdstuk, beter gezegd twee hoofdstukken. Het
eerste onder de kop: ‘Van Gaal is altijd zichzelf, óók
in crisissituaties’. Het tweede over de persconferentie van 30 maart dat
de gehele tekst bevat van de bijna-monoloog van Van Gaal, die héél,
héél boos is op de NOS.
Kortom: een totaal mislukt seizoen
heeft een zeer geslaagd jaarboek opgeleverd. Een jaarboek dat wonderlijk genoeg
toch weet af te sluiten met een succes, want de vrouwen van AZ werden kampioen.
(uitg.
HDC Media)
isbn: 9789077842225
niet meer leverbaar
gebonden; 176 pagina's
verschenen 11 augustus 2008
<afbeelding overgenomen uit de aanbiedingsfolder>
|
